Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2009

"ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΕΔΕΣΣΑΣ"

Από το βιβλίο του Αλμπερτ Σόνισεν "Αναμνήσεις ενός Μακεδόνα αντάρτη"
Κεφάλαιο VI
Στα βουνά της Έδεσσας

Ποτέ δεν έμαθα τις αναφορές του προξενείου για την πυρπόληση του Νησιού (1906), αλλά οι εφημερίδες σε ολόκληρη την Ευρώπη είχαν πολύ ζωντανές περιγραφές για την καταστροφή. Οι γαλλικές εφημερίδες μάλιστα, υποκινημένες από ελληνικές πηγές, έγραφαν ότι πεντακόσιοι τσέτες υπό την διαταγή του βουλγαρικού στρατού είχαν κατασφαγιάσει άντρες και γυναίκες. Είχαμε ακούσει από τους χωρικούς ότι οι άντρες του Κώστα (Κωνσταντίνος Ακρίτας) τριγυρνούσαν στους δρόμους της Νάουσας και καμάρωναν για το πώς μας είχαν εκδιώξει και τρέψει σε τέτοια άτακτη φυγή που δεν μπορούσαμε ούτε τους νεκρούς μας να μαζέψουμε.
Η αλήθεια ήταν πως τριάντα από τα σπίτια του χωριού είχαν καεί εντελώς και το επόμενο πρωί οι στρατιώτες βρήκαν στα χωράφια έξι νεκρούς. Ο ένας ήταν ο Αλβανός υπηρέτης, που νόμιζε ότι το χωριό είχε καταληφθεί από βασιβουζούκους και βγήκε έξω τρέχοντας και φωνάζοντας ότι είναι μουσουλμάνος. Κάποιοι άντρες του Αποστόλ που δεν τους άρεσαν τα λόγια του Αλβανού έχασαν την ψυχραιμία τους και τον σκότωσαν. Ο άλλος νεκρός ήταν ένα νεαρό αγόρι δεκάξι χρόνων, που χτυπήθηκε από αδέσποτη σφαίρα, ενώ ένας τρίτος πυροβολήθηκε από τους άντρες του Λούκα όταν αυτοί τον αναγνώρισαν σαν παλιό καταδότη των παρακείμενων στη Σλάνιτσα χωριών. Αυτούς τους τρεις νεκρούς τους ξέραμε κι εμείς οι ίδιοι, οι άλλοι ήταν αναμφίβολα άντρες του Κώστα τους οποίους μέσα στη νύχτα δεν μπόρεσαν να μαζέψουν.
Η αλήθεια είναι πως οι χωρικοί και τα κοπάδια τους είχαν άφθονο χρόνο για να φύγουν απ΄το χωριό. Οι άντρες μας μάλιστα τους βοήθησαν να σύρουν τα άλογα και τα βόδια μακριά από τα σπίτια τους. Μόνο μια νέα γυναίκα σε προχωρημένη εγκυμοσύνη δεν έφυγε. Έμεινε στο χωριό μαζί με τον άντρα της, αφού τους προστάτευε ο Λούκα όσο βρισκόταν εκεί. Όταν έφυγε τους έδωσε ένα γράμμα για όλους τους κάτοικους όπου ανέφερε ότι τα σπίτια των Ελλήνων δεν καταστράφηκαν λόγω φυλετικού μίσους, αλλά σαν αντίποινα για τις επιθέσεις του Κώστα εναντίον χωριών που διεκειντο ευνοϊκά απέναντι στην επανάσταση. Εάν δεν υπέθαλπαν τους μισθοφόρους της Εκκλησίας, κανένα ελληνικό σπίτι δεν θα ξανακαιγόταν.
Αυτή η προειδοποίηση φαίνεται πως έπιασε τόπο, αφού από τότε οι επιχειρήσεις του Κώστα σταμάτησαν. Κανένα άλλο βουλγαρικό χωριό δεν κάηκε εκείνη τη χρονιά.
Αργότερα, χωρικοί που πήγαιναν η έρχονταν από την αγορά βρίσκονταν πολλές φορές σφαγμένοι στον δημόσιο δρόμο. Αυτές τις δολοφονίες δεν τις διέπρατταν οι αντάρτες αλλά μασκοφόροι, προφανώς κάτοικοι της Νάουσας, του προπυργίου των Ελλήνων τρομοκρατών.
Μετά από μήνες, και ενώ οι Ολυμπιακοί Αγώνες είχαν αρχίσει, διάβασα στις εφημερίδες ότι θα δινόταν κάποιο δείπνο σε διακεκριμένους ξένους που επισκέπτονταν την Ελλάδα, και ότι μεταξύ των ομιλητών εκείνης της βραδιάς θα ήταν και ο καπετάν Κωνσταντίνος Ακρίτας, αξιωματικός του τακτικού ελληνικού στρατού, "ο οποίος μόλις είχε επιστρέψει από μια περιοδεία για επιθεώρηση στη Μακεδονία".
----------------
Ξεκινήσαμε πάλι και μετά από λίγες ώρες φτάσαμε σε μια μικρή κοιλάδα όπου πίσω από μια τεράστια βελανιδιά υπήρχε κρυμμένη μια καλύβα. Εκεί βρήκαμε πέντε άντρες, οι τρεις ήταν καρβουνιάρηδες και οι δυο βοσκοί. Μας υποδέχτηκαν άφοβα και εγκάρδια. Ήταν Βλάχοι, δηλαδή φίλοι, επειδή η ρουμανική Εκκλησία τελευταία είχε αναβιώσει στη Μακεδονία, σε ένδειξη διαμαρτυρίας κατά της τυραννίας της ελληνικής Εκκλησίας. Γι΄αυτη την πράξη οι αντάρτες είχαν εφαρμόσει σοβαρά αντίποινα κατά των Βλάχων, καίγοντας και δολοφονώντας. Τα πρόσωπα τους έλαμψαν όταν τους είπαμε τις λεπτομέρειες για την πυρπόληση στο Νησί.
---------------
Το Μεσημέρι είναι ένα χωριό λίγο έξω από την Έδεσσα, ακριβώς πίσω από τα φυλάκια. Η ιδέα των εξεγερμένων εδώ έχει εξαιρετική σημασία επειδή, όπως και στην Έδεσσα, μέρος του πληθυσμού είναι Βούλγαροι γραικομάνοι, πιστοί ακόμα στην ορθόδοξη Εκκλησία, επομένως πιστοί και στον Σουλτάνο. Υπήρχαν ωστόσο και κάποιοι που είχαν διαφοροποιηθεί και είχαν μάλιστα ιδρύσει μια τοπική επιτροπή. Συχνά οι τσέτες έρχονταν να επιθεωρήσουν και να ελέγξουν τα λογιστικά βιβλία η να διεκπεραιώσουν μια δική.
Ένα χρόνο πριν, ο Λούκα είχε πάει στη Βουλγαρία για να προμηθευτεί πυρομαχικά, ενώ ο Θόδωρος και δεκατέσσερις άντρες πήγαν στο Μεσημέρι μια νύχτα και έμειναν και την επόμενη ημέρα εκεί, επειδή ήταν πολύ καλά μεταμφιεσμένοι. Αλλά ένας γραικομάνος τους είδε να γλιστρούν μέσα από τους οπωρώνες και τους κατέδωσε στον στρατό. Το χωριό περικυκλώθηκε και οι τσέτες ταμπουρώθηκαν σ' ένα πέτρινο σπίτι. Εκεί υπεράσπισαν τους εαυτούς τους για δυόμισι μέρες περίπου. Τα τελευταίο εκείνο βράδυ, πυκνή ομίχλη κάλυψε την πεδιάδα και εφτά άντρες μας μπόρεσαν να διασπάσουν τις τούρκικες γραμμές και να τους σώσουν. Ο Θόδωρος και άλλοι τέσσερις κατάφεραν να το σκάσουν, ενώ οι υπόλοιποι χάθηκαν στην ομίχλη και έπεσαν στις γραμμές των Τούρκων, όπου και βρήκαν το θάνατο. Αυτό το περιστατικό έγινε ύμνος αθάνατος για τους χωρικούς και πέρασε στα δημοτικά τους τραγούδια. Από τότε όμως ο Λούκα απαγόρευσε στους τσέτες του να πηγαίνουν στο Μεσημέρι.
Όπως όλοι οι αρχέγονοι λαοί, έτσι και οι Μακεδόνες καταγράφουν κάθε λεπτομέρεια της ζωής τους στα δημοτικά τραγούδια, που σώζονται για αιώνες και τα οποία κανείς δεν ξέρει ποιος τα συνέθεσε, πιθανόν κάποιος δάσκαλος του χωριού. Τα παιδιά τραγουδούσαν όλα μαζί αυτό το τραγούδι όταν περνούσε ο Έπαρχος, κι' αυτός για τιμωρία τα μάλωνε η τα χαστούκιζε. Αλίμονο όμως στους μεγάλους που θα σφύριζαν το σκοπό. Περνούσαν από δίκη και φυλακίζονταν.
-------------

Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2009

ΕΘΝΙΚΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ

Βρυξέλλες, 17 Απριλίου 2008

Δήλωση του αντιπροέδρου της Φιλελεύθερης Συμμαχίας κ. Μανώλη Μανωλεδάκη σε εκδήλωση αφιερωμένη στους Έλληνες πολίτες οι οποίοι αυτοπροσδιορίζονται εθνικά ως Τούρκοι ή Μακεδόνες.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία συμμετέχει στη σημερινή εκδήλωση που διεξάγεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η οποία είναι αφιερωμένη στους Έλληνες πολίτες οι οποίοι αυτοπροσδιορίζονται εθνικά είτε ως Τούρκοι ή ως Μακεδόνες. Η παρουσία της Φιλελεύθερης Συμμαχίας στη σημερινή εκδήλωση οφείλεται στο ότι θεωρούμε το δικαίωμα του εθνικού αυτοπροσδιορισμού ως θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα το οποίο, ως τέτοιο, θα ήταν αδιανόητο να μην αναγνωρίζεται από ένα φιλελεύθερο κόμμα όπως το δικό μας. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σέβεται την επιλογή Ελλήνων πολιτών να αυτοπροσδιορίζονται εθνικά ως Τούρκοι ή Μακεδόνες και νομιμοποιείται, έτσι, να απαιτεί τον σεβασμό του ίδιου δικαιώματος πολιτών γειτονικών χωρών που αυτοπροσδιορίζονται εθνικά ως Έλληνες, όπως για παράδειγμα στην Αλβανία.
Πιστεύουμε βαθύτατα ότι μόνο με την αναγνώριση του δικαιώματος εθνικού αυτοπροσδιορισμού κάθε πολίτη οι μειονότητες που υπάρχουν σε κάθε χώρα των Βαλκανίων θα μετατραπούν σε γέφυρες διακρατικής συνεργασίας και αλληλοκατανόησης ακυρώνοντας, έτσι, τις προσπάθειες εθνικιστών και μυστικών υπηρεσιών που επιδιώκουν να τις χειραγωγήσουν με απώτερο στόχο την αλλαγή των συνόρων. Αντίθετα, η μη αναγνώριση του δικαιώματος αυτού, ειδικά στα Βαλκάνια που αποτελούν μωσαϊκό εθνοτήτων, μας γυρίζει με βεβαιότητα πίσω στους Βαλκανικούς πολέμους, τις ανταλλαγές πληθυσμών και τις εθνοκαθάρσεις. Δυστυχώς είναι πολλοί στην Ελλάδα, αλλά και στις γειτονικές χώρες, που νοσταλγούν την περίοδο αυτή και δηλώνουν έτοιμοι να… ζωστούν τα άρματα. Η παρουσία της Φιλελεύθερης Συμμαχίας στη σημερινή εκδήλωση υπαγορεύεται και από τον σεβασμό στο γράμμα και το πνεύμα των διεθνών συνθηκών που έχει υπογράψει η Ελλάδα σχετικά με τα δικαιώματα των μειονοτήτων. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία δεν μπορεί να κατανοήσει γιατί η Ελλάδα, αν και έχει υπογράψει την Σύμβαση Πλαίσιο για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων του Συμβουλίου της Ευρώπης στις 22/9/97, αρνείται εντούτοις την εφαρμογή της. Υπενθυμίζουμε θεμελιώδεις διατάξεις της όπως:
• Tο άρθρο 7 της εν λόγω Σύμβασης που προβλέπει ότι "Τα συμβαλλόμενα μέρη θα μεριμνήσουν ώστε να διασφαλίσουν σε κάθε πρόσωπο που ανήκει σε εθνική μειονότητα, τα δικαιώματα της ειρηνικής συνάθροισης και του συνεταιρισμού, την ελευθερία έκφρασης και την ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας" και
• το άρθρο 8 που προβλέπει ότι "Τα συμβαλλόμενα μέρη δεσμεύονται να αναγνωρίσουν σε κάθε πρόσωπο που ανήκει σε εθνική μειονότητα το δικαίωμα να εκδηλώνει τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις του, καθώς επίσης και το δικαίωμα να ιδρύει θρησκευτικούς φορείς, οργανώσεις και ενώσεις." Το επιχείρημα του Ελληνικού κράτους περί σύγκρουσης των διατάξεων της Σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης με αυτές της συνθήκης της Λοζάννης δεν απαντά στο ερώτημα γιατί το Ελληνικό κράτος υπέγραψε μια Σύμβαση που δεν σκόπευε να εφαρμόσει. Ανεξάρτητα από την (μη) απάντηση στο ερώτημα αυτό, η Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για τις μειονότητες είναι σε ισχύ, και ως ποιο πρόσφατη, ακυρώνει την ισχύ όσων προβλέψεων παλαιότερων συνθηκών συγκρούονται με αυτήν.
Για τον λόγο αυτό δεν αποτέλεσε έκπληξη η πρόσφατη διπλή καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων λόγω του ότι το Ελληνικό κράτος συνεχίζει να αρνείται το δικαίωμα πολιτών του να αυτοχαρακτηρίζονται ως Τούρκοι ή Μακεδόνες και να ιδρύουν σωματεία που να περιέχουν στην επωνυμία τους αυτούς τους εθνικούς προσδιορισμούς. Υπενθυμίζουμε ότι στο σκεπτικό των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου αναφέρεται πως «ακόμη και αν θεωρηθεί ότι πραγματικός σκοπός των παραπάνω ενώσεων ήταν να προωθήσουν την ιδέα της ύπαρξης μιας εθνικής μειονότητας στην Ελλάδα, αυτό δεν μπορεί να αποτελεί απειλή για μια δημοκρατική κοινωνία». Επίσης αναφέρεται ότι «η ύπαρξη μειονοτήτων με διαφορετική κουλτούρα σε μια χώρα είναι ιστορικό γεγονός το οποίο μια δημοκρατική κοινωνία οφείλει να ανέχεται, ακόμη και να προστατεύει και να υποστηρίζει σύμφωνα με τις αρχές του διεθνούς δικαίου». Αξίζει να αναφερθεί ότι η απόφαση αυτή ελήφθη ομόφωνα, και από τον Έλληνα δικαστή κ. Παραρά που είναι ταυτόχρονα και πρόεδρος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής της Ελληνικής Βουλής. Παρόλα αυτά τα κόμματα του Ελληνικού Κοινοβουλίου δεν δείχνουν να αντιλαμβάνονται τη σημασία της απόφασης αυτής.
Η απουσία από τη σημερινή εκδήλωση εκπροσώπων της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ, του Συνασπισμού και του ΛΑΟΣ αποδεικνύει ότι αρνούνται να ευθυγραμμιστούν με τις επιταγές του διεθνούς δικαίου και να ανταποκριθούν στην ανάγκη να τεθεί ένα τέλος στη συνεχιζόμενη σύγκρουση του Ελληνικού κράτους με πολίτες του. Αρνούνται επίσης και να αντιπροτείνουν τι να αντικαταστήσει το διεθνές δίκαιο που δείχνουν να περιφρονούν. Έχουν λοιπόν βαρύτατες ευθύνες, ιδίως η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ των οποίων οι κυβερνήσεις διέσυραν και συνεχίζουν να διασύρουν τη χώρα όχι μόνο με παραβιάσεις των διεθνών συνθηκών που προστατεύουν τα δικαιώματα των μειονοτήτων, αλλά και με αναρίθμητες παραβιάσεις της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα δημόσια έργα, τον "βασικό μέτοχο", το περιβάλλον και την Ολυμπιακή, εισπράττοντας σωρεία καταδικαστικών αποφάσεων από τα Ευρωπαϊκά δικαστήρια. Με όλα αυτά, και πολλά άλλα, ο "ευρωπαϊσμός" της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ αποδεικνύεται κάλπικος, ο "προοδευτισμός" του ΚΚΕ και του Συνασπισμού αποδεικνύεται οπισθοδρομισμός, ενώ ο λαϊκισμός του ΛΑΟΣ αποδεικνύεται επικίνδυνος εθνικισμός.
Στον αντίποδα όλων αυτών, η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει, μόνη, ότι μόνο η εμπέδωση κράτους δικαίου και η ισονομία των πολιτών κάθε χώρας, ο σεβασμός των συνόρων και η καλή γειτονία, η ελεύθερη άσκηση του δικαιώματος εθνικού αυτοπροσδιορισμού και η απόρριψη κάθε αλυτρωτισμού, αποτελούν το πλαίσιο που εγγυάται την ειρήνη σε πολύπαθες περιοχές όπως τα Βαλκάνια. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει ότι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων αυτοπροσδιορισμού ατόμων και ομάδων δεν πρέπει να είναι επιλεκτική και να ισχύει κατά περίπτωση αλλά πρέπει να είναι ενιαία, καθολική και θεσμική στο πλαίσιο ενός σύγχρονου κράτους δικαίου.
Είναι όμως εξίσου σημαντικό να υπογραμμιστεί ότι τα δικαιώματα συνεπάγονται και υποχρεώσεις. Σε αυτό το πλαίσιο καλούμε και τους Έλληνες συμπολίτες μας που αυτοπροσδιορίζονται εθνικά ως Τούρκοι ή Μακεδόνες να αποδείξουν στη πράξη ότι, ταυτόχρονα με την άσκηση του δικαιώματος τους να αυτοπροσδιορίζονται εθνικά όπως επιθυμούν, διαθέτουν και την ωριμότητα και ικανότητα να αποτελούν υποδειγματικούς Έλληνες πολίτες.

Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2009

ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΣΤΟ ΒΟΝΤΕΝ/ΕΔΕΣΣΑ

Κάποιος Εδεσσαίος εδώ και αρκετά χρόνια έχει αυτοχριστεί αντιπρόσωπος όλων των Εδεσσαίων, όσο αφορά το στήσιμο μνημείων στην όμορφη πόλη μας. Δική του η έμπνευση και μεσολάβηση για την υλοποίηση τους είναι: το στήσιμο του αεροπλάνου στο ΦΟΕ, το άγαλμα του Μέγα Αλέξανδρου, το μνημείο για τους πρόσφυγες συμπολίτες μας, και άλλα.
Κανείς, φαντάζομαι, δεν έχει κάποιο πρόβλημα με το να στήνονται μνημεία και αγάλματα στην πόλη μας, αλλά το να υπάρχει μόνο ενα άτομο που προτείνει και συνήθως καταφέρνει και υλοποιεί τις εκπνευσμένες ιδέες του, είναι τουλάχιστον περίεργο.
Πότε στην Εδεσσα ρωτήθηκαν οι πολίτες, έστω σε μορφή δημοσκόπησης με ερωτηματολόγια που θα μπορούσαν να μοιραστούν και να έχει την δυνατότητα ο πολίτης να εκφράσει την γνώμη του εάν συμφωνεί η όχι για το κάθε μνημείο που πρόκειται να στηθεί, την τοποθεσία που θα επιθυμούσε να τοποθετηθεί αυτό (σε μορφή επιλογής μεταξύ συγκεκριμένων προτεινόμενων τοποθεσιών), κτλ.;
Ποτέ! Ότι πει ο κύριος αυτός και ίσως η παρέα του!
Την περασμένη εβδομάδα διάβασα στην "Εδεσσαϊκή" την απάντηση σε μια επιστολή ενός Εδεσσαίου στην οποία ίσως εξέφραζε κάποιες αντιρρήσεις για την τελευταία πρόταση του συγκεκριμένου ανθρώπου: να στηθεί μνημείο για τον "παλιό" (ποιοι είναι "παλιοί" και ποιοι "καινούργιοι" απο τους κάτοικους της Έδεσσας, είναι να απορεί κανείς) Εδεσσαίο αγρότη του Λόγγου, το οποίο θα τον εμφανίζει με παραδοσιακά "χωριάτικα" ρούχα, παρέα με την κατσίκα του και το γαϊδούρι του! Και αυτή η εικόνα, κατά την γνώμη του, είναι η αντιπροσωπευτικότερη του Μακεδόνα Εδεσσαίου!
Στην απαντητική επιστολή στην "Εδεσσαϊκή", για τα ρούχα του "παλιού" Εδεσσαίου, η δικαιολογία είναι ότι και το μνημείο για τους πρόσφυγες εμφανίζει αυτούς με παραδοσιακές φορεσιές, αλλά δεν αναφέρει ότι εάν δεν φορούσαν τα ρούχα του τόπου καταγωγής τους αλλά τα φράγκικα ρούχα της εποχής, άντε να ξεχωρίσεις τον Πόντιο απο τον Θρακιώτη και τον Μικρασιάτη απο τους άλλους δυο! Όσο για την Μακεδονοπούλα, δεν περίσσευαν χρήματα για άγαλμα, αλλά μόνο μια ζωγραφιά στο μάρμαρο (μισή και αυτή) και πολύ μας είναι!
Όσο για την παρατήρηση του Εδεσσαίου όπου γράφει ότι παλιά δεν υπήρχε διαχωρισμός μεταξύ "ντόπιων" (και πάλι, ποίοι δεν είναι ντόπιοι, απο τους Εδεσσαίους;) και προσφύγων και ότι δεν καταλαβαίνει "γιατί άρχισε να φουντώνει αυτό το πράγμα", η απάντηση είναι πολύ απλή: ο μόνος λόγος είναι ότι οι Μακεδόνες Εδεσσαίοι άρχισαν να ανακτούν την χαμένη αξιοπρέπεια τους και άρχισαν να απαιτούν σεβασμό για αυτό που είναι: Μακεδόνες, με την δική τους ιστορία, παράδοση, έθιμα, γλώσσα, μουσική και τραγούδια! Και άσχετα με την εθνική τους συνείδηση: μπορεί κάποιος να είναι Μακεδονόφωνος και να αισθάνεται ότι είναι Έλληνας! Ποίος θα του αμφισβητήσει το δικαίωμα του να αυτοπροσδιοριζεται εθνικά όπως επιθυμεί;
Ο Δήμαρχος Έδεσσας και το Δημοτικό Συμβούλιο θα πρέπει να ζητήσει απο τον κάθε πολίτη που επιθυμεί να γίνει ενα άγαλμα η ενα μνημείο στην Εδεσσα, ικανό αριθμό υπογραφών απο ΟΛΑ τα διαμερίσματα του Δήμου, πριν προχωρήσει στην έγκριση της τοποθέτησης αυτού.
Εάν, πάλι, η τοποθέτηση του αγάλματος του "παλιού" Εδεσσαίου προχωρήσει χωρίς την έγκριση της πλειοψηφίας των Δημοτών, προτείνω τα ονόματα των δωρητών για το συγκεκριμένο άγαλμα να γραφούν ΕΠΑΝΩ στο γαϊδούρι (ας αποφασίσουν οι ίδιοι ΠΟΥ ακριβώς)!

E.N.

Υ.Γ. Απορώ επίσης απο που βγήκε το συμπέρασμα ότι ο Εδεσσαίος με την κατσίκα και το γαϊδούρι αντιπροσώπευε το 70% των "παλιών" Εδεσσαίων, ειδικά; Εγώ ξέρω ότι η εικόνα με το γαϊδουράκι και άλλα οικόσιτα ήταν χαρακτηριστική, παλιότερα, σε όλη την επικράτεια της Ελλάδας και στην Πλάκα της Αθήνας, ακόμα!

Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2009

Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2009

ΑΝΘΙΜΟΣ

Τεύχος Ιανουαρίου της μειονοτικής εφημερίδας της Θράκης Trakya'nin Sesi

...........................................



Συμβαίνουν γύρω μας

Του Γιώργου Ν. Παπαδάκη

Καθώς οι γραμμές αυτές γράφονται γιορτινές μέρες, είχα αρχικά σκοπό να αναφερθώ σε κάτι πιο ήπιο, πιο ευχάριστο, πιο «εορταστικό» αν θέλετε…

Μετά από την Δεκεμβριανή μαυρίλα στην Ελλάδα, νομίζω ότι είχαμε όλοι ανάγκη να πιστέψουμε ότι δεν είναι όλα τόσο σκοτεινά γύρω μας.

Δυστυχώς, και να θέλει κάποιος να «αγιάσει», που λέει ο λόγος, δεν τον αφήνουν τα γεγονότα. Είμαι σίγουρος ότι στα ελληνικά ΜΜΕ πέρασε στα πολύ ψιλά γράμματα (αν εμφανίστηκε και πουθενά) η είδηση ότι το 6ο κανάλι της κρατικής τουρκικής τηλεόρασης TRT θα εκπέμπει από την 1η Ιανουαρίου πρόγραμμα ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΆ στην κουρδική γλώσσα.

Σε ποια γλώσσα είπατε; Στην κουρδική; Η κρατική τουρκική τηλεόραση; Μα οι Τούρκοι δεν ήταν αυτοί που μέχρι πριν λίγο καιρό έλεγαν επίσημα σε όλα τα διεθνή fora ότι δεν υπάρχουν Κούρδοι αλλά μόνο «ορεσίβιοι Τούρκοι»;

Η απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα είναι καταφατική. Όμως οι καιροί αλλάζουν, και μάλιστα τόσο γρήγορα που ενίοτε νιώθουμε ότι δεν προλαβαίνουμε καν να παρακολουθήσουμε τις εξελίξεις. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο, η κουρδική γλώσσα της ανυπαρξίας, της ολικής απαγόρευσης και της καταστολής μπήκε στα σπίτια των Τούρκων- Κούρδων και μη- αρχικά μέσω της μουσικής και στη συνέχεια μέσω της δορυφορικής τηλεόρασης. Το Roj TV είναι ένα δορυφορικό κανάλι ελεύθερης λήψης με έδρα τη Δανία που εκπέμπει όχι σε μια αλλά σε 4(!) διαλέκτους της «ανύπαρκτης» κουρδικής, καθώς και στα τουρκικά, τα περσικά, τα αγγλικά και τα αραβικά.

Η τρομακτική του απήχηση στους Κούρδους της Τουρκίας και όχι μόνο, «ανάγκασε» ουσιαστικά την TRT να αντιδράσει. Δειλά –δειλά, πριν 3,5 χρόνια εμφανίστηκαν τα πρώτα προγράμματα στα κουρδικά από την κρατική τηλεόραση για να φτάσουμε σήμερα να υπάρχει ένα ολόκληρο κανάλι αποκλειστικά γι’ αυτά.

Θα μου πείτε- και πιθανόν θα έχετε και δίκιο- ότι αν δεν υπήρχε το Roj TV και η γενικότερη χαλάρωση των απαγορεύσεων αναφορικά με τα κουρδικά από το 2002 και μετά, ίσως να μη βλέπαμε ποτέ αυτό το θέαμα.

Συμφωνώ. Είναι σαφές ότι ένας από τους λόγους που το τουρκικό κράτος αντιδρά φτιάχνοντας ένα κανάλι αποκλειστικά για Κούρδους, είναι και η προπαγάνδα. Ήδη, η συντριπτική πλειοψηφία των προγραμμάτων του καναλιού 6, αναφέρονται στον Ατατούρκ και στον αρχαίο τουρκικό πολιτισμό. Είναι εύλογο αυτό να συνεχιστεί και να εμπλουτιστεί και με νέα στοιχεία, ως «αντίβαρο» στο Roj TV που θεωρείται ότι –ως ένα σημείο- εκφράζει τις αρχές του ΡΚΚ.

Όμως, αυτό δεν είναι το κυρίαρχο θέμα εδώ. Η προσοχή μας θα πρέπει να εστιαστεί στο ότι μια «ανύπαρκτη» γλώσσα σε μια χώρα που παραμένει προβληματική στον τομέα των ανθρώπινων και μειονοτικών δικαιωμάτων, «νομιμοποιείται» με τον πλέον επίσημο τρόπο. Μέσω της κρατικής τηλεόρασης.

Για ελάτε τώρα να αντιπαραβάλουμε την Τουρκία με τη δική μας, «προηγμένη», «ευρωπαϊκή» και κυρίως «δημοκρατική» χώρα. Η οποία, όμως, παραμένει σταθερά ουραγός παρόμοιων εξελίξεων όχι μόνο σε ευρωπαϊκό αλλά και σε περιφερειακό, βαλκανικό επίπεδο. Και το χειρότερο είναι ότι δεν διαφαίνεται καμία διάθεση για αλλαγή στάσης, για προσαρμογή στις νέες συνθήκες. Εμείς έχουμε τη σχεδόν 100ετή συνθήκη της Λοζάννης ως ευαγγέλιο, τι να μας πουν τώρα όλοι αυτοί οι περιττοί νεωτερισμοί…

«Ανύπαρκτες» γλώσσες έχουμε δυστυχώς ή ευτυχώς και στην Ελλάδα. Είναι, νομίζω, σενάριο επιστημονικής φαντασίας ακόμα και το να σκεφτεί κανείς ότι στο ορατό μέλλον θα δούμε στην ΕΡΤ ένα έστω 15λεπτο πρόγραμμα π.χ. στα μακεδονικά.

Αλλά μήπως βλέπουμε πληθώρα προγραμμάτων και στις «υπαρκτές» γλώσσες, όπως τα τουρκικά; Τι αλήθεια γνωρίζει ο μέσος Έλληνας για τις μεγάλες γιορτές και τις θρησκευτικές παραδόσεις των μουσουλμάνων συμπατριωτών του; Ποια είναι η εξοικείωσή του με τις άλλες θρησκείες που υπάρχουν στη χώρα και-υποτίθεται ότι- είναι ισότιμες με την επίσημη; Και τι κάνει η κρατική ελληνική τηλεόραση για να μας φέρει έστω λίγο πιο κοντά στη διαφορετικότητα που ζει δίπλα μας;

Την απάντηση για όλα τα παραπάνω είναι και πάλι πολύ εύκολη και την γνωρίζουμε όλοι. ΤΙΠΟΤΑ.

Επί 52 εβδομάδες, κάθε Κυριακή, «βομβαρδιζόμαστε» τόσο από το 1ο όσο και από το 3ο κανάλι της κρατικής τηλεόρασης με την Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία και τα τηλε- κηρύγματα ορισμένων έξαλλων γραφικών που ακολουθούν. Ούτε μια Κυριακή ή άλλη μέρα αφιερωμένη στους Καθολικούς, τους Εβραίους, τους Μουσουλμάνους, το Κουρμπάν Μπαιράμ, το Χάνουκα και τόσα άλλα…

Γιατί άραγε; Αυτοί οι άνθρωποι δεν πληρώνουν όπως όλοι οι Έλληνες κάθε μήνα την ΕΡΤ; Δεν πληρώνουν κανονικά τους φόρους τους;

Ασφαλώς και το κάνουν. Όπως το κάνουν και οι Μακεδονόφωνοι της Έδεσσας, οι Τουρκόφωνοι της Ξάνθης, οι Βλαχόφωνοι των Τρικάλων, οι Αρβανιτόφωνοι της Θήβας, οι Ρομά του Ασπρόπυργου. Και όμως εξακολουθούν να είναι «αόρατοι» και «ανύπαρκτοι» σε μια χώρα που θέλει να λέγεται σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία και η οποία σε όλες τις εκκλήσεις για διάλογο από όλους αυτούς τους ανθρώπους απαντά με δυσφήμιση και δικαστήρια. Ίσως γιατί πλέον μας τελείωσαν τα Μακρονήσια και τα Γιούρα.

Ε, ας μην είμαστε και αχάριστοι, ας μην τα θέλουμε όλα δικά μας. Κι αυτό (η κατάργηση δηλαδή των τόπων εξορίας) είναι μια πρόοδος, διάβολε…

Όλο και κάτι θα αλλάξει προς το καλύτερο τα επόμενα 100 χρόνια. Επειδή όμως εσείς κι εγώ δεν θα είμαστε εδώ για να το δούμε, τουλάχιστον ξέρετε πλέον τι θα απαντάτε στον επόμενο που θα σας πει για την «καθυστερημένη» και «βάρβαρη» Τουρκία. Για την «θρασύτατη» και «προκλητική» Μακεδονία με μια κρατική τηλεόραση που δεν έχει χρήματα για να πληρώσει μισθούς αλλά συνεχίζει να μεταδίδει πρόγραμμα σε 7 γλώσσες, την «υπανάπτυκτη» και «βρώμικη» Αλβανία με τα 4 μειονοτικά τηλεοπτικά προγράμματα και τους άλλους Βαλκάνιους γείτονες που μας κάνουν να κοκκινίζουμε ντροπιασμένοι.

Αν βέβαια θυμόμαστε πια τι είναι ντροπή…

Καλή Χρονιά.

Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2009

ΧΑΡΤΕΣ


Roman Maps
These are two (of four) marble panel maps found in the ancient coliseum in Rome depicting the regions ruled by the four most prominent Roman rulers. Note the name “Macedonia” is clearly shown, also note that there is no “Greece” or “Hellas” present.
Photograph taken by Niki L. via Risto Stefov.

Ρωμαϊκοί Χάρτες
Αυτές είναι δυο (από τέσσερις) μαρμάρινες πλάκες-χάρτες που βρίσκονται στο αρχαίο Κολοσσαίο της Ρώμης, στις οποίες παρουσιάζονται οι περιοχές διοίκησης των τεσσάρων πιο σπουδαίων Ρωμαίων ηγετών. Παρατηρήστε το όνομα "Μακεδονία" που φαίνεται ολοκάθαρα, και προσέξτε επίσης ότι δεν υπάρχει "Γκρεκία" η "Ελλάς".