Κάποιες ελληνικές εφημερίδες (Καθημερινή) και κάποιοι bloggers (akritas) ανακοίνωσαν με μεγάλη ικανοποίηση την καταδίκη της Δημοκρατίας της Μακεδονίας στο Ε.Δ.Α.Δ. για την απαγόρευση του βουλγαρικού συλλόγου RADKO.
Πρώτα απ΄όλα θέλω να εκφράσω τη διαφωνία μου προς τις Αρχές της Μακεδονίας για την απαγόρευση της λειτουργίας αυτού του συλλόγου: εάν για κάποιο λόγο οι ενέργειες των μελών του συλλόγου παραβίαζαν κάποιους νόμους του Κράτους, υπάρχουν τα δικαστήρια όπου θα μπορούσαν να παραπεμφθούν οι παραβάτες, αλλά το να καταργείς ένα σύλλογο δεν επιτρέπεται σε μια δημοκρατική χώρα.
Το παράδειγμα οι Αρχές της Μακεδονίας θα πρέπει να το πήραν από τις δυο δημοκρατικότατες χώρες της ΕΕ, την Ελλάδα και την Βουλγαρία (οι οποίες έχουν καταδικαστεί επανειλημμένως και έχουν πληρώσει σε αποζημιώσεις και έξοδα ένα σορό λεφτά των φορολογούμενων πολιτών τους και που σίγουρα δεν περισσεύουν, σε αυτά τα δυο Κράτη) αλλά δεν έχουν συμμορφωθεί με τις ευρωπαϊκές επιταγές.
Ας ελπίσουμε ότι η Μακεδονία δεν θα ακολουθήσει το παράδειγμα της Βουλγαρίας και της Ελλάδας οι οποίες ακόμα και σήμερα, μετά από τις καταδίκες τους συνεχίζουν να αρνούνται την ίδρυση συλλόγων Τούρκων και Μακεδόνων, και να επιτρέψουν την λειτουργία του συλλόγου RADKO.
Εδώ είναι τα links των καταδικαστικών αποφάσεων για Βουλγαρία και Ελλάδα, για παρόμοιες υποθέσεις:
Βουλγαρία - OMO Ιlinten
http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=801148&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649
http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=791690&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649
Ελλάδα – Τούρκοι Δ. Θράκης
http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=830261&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649
Ελλάδα - Μακεδόνες
http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=696082&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649
http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=801620&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649
Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2009
Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2009
ΚΛΕΙΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ
Φαίνεται όμως ότι στην Ελλάδα υπάρχουν σύνορα για την μουσική και το χορό, γιατί οι δυο Μακεδόνες μουσικοί, πολίτες της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, που φιλοξενήθηκαν στην εκδήλωση του συγκεκριμένου συλλόγου της Φλώρινας το 1995, από τότε είναι σε "μαύρη λίστα" ανεπιθύμητων ατόμων στην Ελλάδα και δεν τους παρέχεται πια καμία "βίζα" εισόδου σε αυτήν!
Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2009
ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Εδώ μπορούμε να δούμε πως η ελληνική προπαγάνδα προσπαθεί να πείσει τους Μακεδόνες ότι είναι Έλληνες, από αρχαιοτάτων χρόνων και ότι δεν έχουν ξεχωριστή από τους υπόλοιπους κατοίκους της Ελλάδας εθνική ταυτότητα: προσπαθούν με κάθε τρόπο να ελληνοποιήσουν την παραδοσιακή πολιτιστική κληρονομιά των Μακεδόνων. Αυτή η προσπάθεια όμως, τελικά, δεν έπεισε ούτε τους Μακεδόνες αλλά ούτε τους Έλληνες, οι περισσότεροι των οποίων δεν θεωρούν "δικά" τους τα ελληνοποιημένα τραγούδια.
Το γνήσιο μακεδονικό τραγούδι (χορευτικό)
http://www.youtube.com/watch?v=vLwWMddrl4Q&feature=related
Και εδώ το ελληνοποιημένο
http://www.youtube.com/watch?v=dYpeZ8g0QlM&feature=related
το γνήσιο
http://www.youtube.com/watch?v=vywm0IQ9GEA&feature=related
και εδώ το ελληνοποιημένο
http://www.youtube.com/watch?v=q3IuYkZkfKU&feature=related
το γνήσιο (μόνο μουσική, σε όλη την Μακεδονία)http://www.youtube.com/watch?v=ZSoJg4EJYCQ
και το ελληνοποιημένο (που ομολογώ ότι είναι μια εξαιρετική εκτέλεση, με το ελληνικό τραγούδι)
http://www.youtube.com/watch?v=h4L8GY_WA34&feature=related
Και αυτό, μια μίξη μακεδονικών τραγουδιών, στα ελληνικά!
http://www.youtube.com/watch?v=Yr6PTRxLlZE&feature=related
Αυτά είναι μόνο λίγα παραδείγματα, αλλά υπάρχουν πάρα πολλά.
Δεν θεωρώ ότι είναι λάθος να μεταφράζονται τραγούδια από άλλη γλώσσα στην ελληνική, αλλά το να τα παρουσιάζεις ως ελληνικά, όταν δεν είναι, αυτό είναι απαράδεχτο. Όσον αφορά τις εκτελέσεις, αυτές κρίνονται ανάλογα με το ταλέντο του εκτελεστή και κατα πόσο γνωρίζει το "πρωτότυπο" τραγούδι που τραγουδάει.
Το γνήσιο μακεδονικό τραγούδι (χορευτικό)
http://www.youtube.com/watch?v=vLwWMddrl4Q&feature=related
Και εδώ το ελληνοποιημένο
http://www.youtube.com/watch?v=dYpeZ8g0QlM&feature=related
το γνήσιο
http://www.youtube.com/watch?v=vywm0IQ9GEA&feature=related
και εδώ το ελληνοποιημένο
http://www.youtube.com/watch?v=q3IuYkZkfKU&feature=related
το γνήσιο (μόνο μουσική, σε όλη την Μακεδονία)http://www.youtube.com/watch?v=ZSoJg4EJYCQ
και το ελληνοποιημένο (που ομολογώ ότι είναι μια εξαιρετική εκτέλεση, με το ελληνικό τραγούδι)
http://www.youtube.com/watch?v=h4L8GY_WA34&feature=related
Και αυτό, μια μίξη μακεδονικών τραγουδιών, στα ελληνικά!
http://www.youtube.com/watch?v=Yr6PTRxLlZE&feature=related
Αυτά είναι μόνο λίγα παραδείγματα, αλλά υπάρχουν πάρα πολλά.
Δεν θεωρώ ότι είναι λάθος να μεταφράζονται τραγούδια από άλλη γλώσσα στην ελληνική, αλλά το να τα παρουσιάζεις ως ελληνικά, όταν δεν είναι, αυτό είναι απαράδεχτο. Όσον αφορά τις εκτελέσεις, αυτές κρίνονται ανάλογα με το ταλέντο του εκτελεστή και κατα πόσο γνωρίζει το "πρωτότυπο" τραγούδι που τραγουδάει.
Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2009
Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2009
Ποιοι είναι οι σύγχρονοι Έλληνες;
του Risto Stefov
Σύμφωνα με την επίσημη θέση της Ελλάδας η Μακεδονία, ιδιαίτερα η Δημοκρατία της Μακεδονίας, καταλήφθηκε από τους Σλάβους που ήρθαν στη Μακεδονία κατά τη διάρκεια του 6ου αιώνα μ.Χ. Αυτή η αξίωση που ούτε δικαιολογημένη ούτε αποδεδειγμένη είναι, χρησιμοποιείται από την Ελλάδα για να αρνείται τη μακεδονική ταυτότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματά τους στο μακεδονικό λαό. Με αυτό η Ελλάδα παραβιάζει τους διεθνής κανόνες και πρότυπα, ιδιαίτερα στο σεβασμό της ελευθερία του αυτοπροσδιορισμού των Μακεδόνων.
Εάν οι Μακεδόνες είναι «Σλάβοι» όπως αξιώνουν οι Έλληνες, τότε ποιοι είναι οι Έλληνες, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπ' όψη ότι και οι δύο λαοί υπήρξαν δίπλα-δίπλα ως γείτονες χωρίς σύνορα για πάνω από 2.000 χρόνια;
Πώς η ταυτότητα των σύγχρονων ελληνικών θα υπερτερήσει στη σύγχρονη μακεδονική ταυτότητα εάν αυτές τοποθετηθούν δίπλα-δίπλα; Πριν απαντήσουμε στις ανωτέρω ερωτήσεις ας εξετάσουμε το «ποιοι είναι οι σύγχρονοι Έλληνες;»
Ο Edward Blaquiere Esq. συγγραφέας του βιβλίου «Η ελληνική επανάσταση: Η αρχή και η πρόοδός της» στη σελίδα 21 λέει: «Μεταξύ των πολυάριθμων νησιών του Αιγαίου, προκύπτουν διάφοροι άγονοι βράχοι, μερικοί από τους οποίους είναι εντούτοις προικισμένοι από τη φύση με μικρά και άνετα λιμάνια. Από αυτούς είναι οι Hydra, Spezzia και Ipsara, τα δύο πρώτα κοντά στην ανατολική ακτή της Πελοποννήσου, και το άλλο όχι μακριά από τη Scio, στην ασιατική ακτή. Η τυραννία και η ανάγκη είχε οδηγήσει μερικές οικογένειες, των οποίων η καταγωγή ήταν αλβανική, όπως και αυτή σχεδόν όλων των αγροτών που κατοικούν στην κύρια Ελλάδα, να βρουν καταφύγιο στους έρημους βράχους, όπου έχτισαν τα χωριά, και επιδίωξαν μια αβέβαιη επιβίωση με την αλιεία.»
Αυτό που ο Edward Blaquiere προσπαθεί να μας πει σε ότι αφορά την προέλευση των σύγχρονων Ελλήνων, «των οποίων η προέλευση όπως και αυτή σχεδόν όλων των αγροτών, οι οποίοι κατοικούσαν στην κύρια Ελλάδα, ήταν αλβανική». Σύμφωνα με τις λέξεις του Edward Blaquiere σχεδόν όλοι οι αγρότες που κατοικούσαν στη «κύρια» Ελλάδα ήταν Αλβανοί!
Ο William ST Clair συγγραφέας του βιβλίου «Εκείνη η Ελλάδα μπορεί ακόμα να είναι ελεύθερη» στη σελίδα 9 λέει: «Οι Ρωμαίο - καθολικοί Έλληνες, που έζησαν στα νησιά που ήταν κάτω από την διοίκηση των Βενετών ή Γενουατών, θεωρούσαν εαυτούς ως χωριστή κοινότητα. Οι Αλβανοί στην Ύδρα και στις Σπέτσες, πολλοί από τους οποίους δεν μπορούσαν καν να μιλήσουν τα ελληνικά, θεωρούσαν εαυτούς Έλληνες λόγο της υπακοής τους στην Ορθόδοξη Εκκλησία.»
Ο William ST Clair λέει «οι Αλβανοί στην Ύδρα και στις Σπέτσες θεωρούσαν τους εαυτούς τους Έλληνες» που υπονοούν ότι οι σύγχρονοι Έλληνες που ζουν σε Ύδρα και Σπέτσες έχουν αλβανική καταγωγή.
Ο Κωνσταντίνος Παπαριγόπουλος στην «Ιστορία του ελληνικού έθνους» στη σελίδα 73 λέει: «Η έννοια του κράτους "Ελληνικο" όπως διαμορφωθηκε στη δυτική Ευρώπη προϋπέθετε ότι αυτό επρεπε να είναι ο κληρονόμος του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Δεδομένου ότι κατελάμβανε το ίδιο έδαφος και αυτό το έδαφος είχε ελευθερωθεί μετά από την εξέγερση των χριστιανικών πληθυσμών που υποστήριζαν ότι είναι οι απόγονοί του, έπρεπε – υποτίθεται- να μοιράζονται τον ίδιο πολιτισμό και την ίδια γλώσσα με τους αρχαίους προγόνους του. Πράγματι, το πρόσφατα γεννημένο "Ελληνικό" κράτος βάσισε αρχικά τη νομιμότητά του σε αυτήν την κληρονομιά. Εντούτοις, έπρεπε να αναλάβει μια δύσκολη προσπάθεια να πειστεί η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη σχετικά με την ισχύ των αξιώσεών του. Επιπλέον, ο γερμανός ιστορικός Jacob Philip Fallmerayer υποστήριξε ότι οι αρχαίοι Έλληνες είχαν εκμηδενιστεί κατά τη διάρκεια των σλαβικών εισβολών στα ελληνικά εδάφη και την δημιουργία νέων εποικισμών τον έβδομο αιώνα μ.Χ. Έχοντας αυτό υπ' όψη, οι αποκαλούμενοι νέο-Έλληνες δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα μίγμα σλαβικών και αλβανικών πληθυσμών.»
Εδώ πάλι έχουμε τις αναφορές ότι ο σύγχρονος Έλληνας ή ο νέο-ελληνικός πληθυσμός που ζει στην περιοχή της Πελοποννήσου σήμερα ήταν κάποτε ένα μίγμα Σλάβων και Αλβανών.
Ειρωνικά και παρά τις ρυθμίσεις των συνόρων στον 20ο αιώνα, οι σύγχρονοι Έλληνες σήμερα δεν διστάζουν να αποκαλούν τους βόρειους γείτονές τους «Σλάβους» αλλά σθεναρά απορρίπτουν τα επιχειρήματα του Jacob Philip Fallmerayer που υπονοούν ότι αυτοί είναι επίσης απόγονοι των Σλάβων.
Στο βιβλίο «Οι Βλάχοι: Η ιστορία ενός βαλκανικού λαού», στις σελίδες 124 και 125, ο Τ. J. Winifrith λέει: «Υπάρχουν δύο άλλες δυσκολίες που οφείλονται στην τουρκική περίοδο. Στην επισήμανση των κυκλοφοριών των εμπορευμάτων και των ατόμων στη βαλκανική χερσόνησο όπου είναι εξαιρετικά δύσκολο να διαφοροποιηθούν οι διάφορες σχετικές φυλές. Οι δυτικοί ταξιδιώτες ήξεραν λίγα, οι τουρκικές αρχές αδιαφορούσαν. Ακόμη και οι ίδιοι πολύγλωσσοι Βλάχοι ούτε ήξεραν ούτε νοιάζονταν πολύ και μέχρι την άνοδο της εθνικής συνείδησης στο τέλος του δέκατου όγδοου αιώνα ήταν πιθανώς ευχαριστημένοι από την ετικέτα του Έλληνα, που ήταν αρκετά καλή για τους ξένους παρατηρητές.»
Στο βιβλίο «Οι Βλάχοι: Η ιστορία ενός βαλκανικού λαού», στη σελίδα 139, ο Τ. J. Winifrith λέει: «Ένας από τους πρώτους και καλύτερους πρωθυπουργούς της Ελλάδας ήταν Ιωάννης Κολέττης, ένα Βλάχος που ντυνόταν όπως ένας Τούρκος και που υπήρξε παθολόγος στην Αυλή του Ali πασά.»
Μιλώντας για τις μεταναστεύσεις του 19ου αιώνα στα Βαλκάνια, στο βιβλίο «Οι Βλάχοι: Η ιστορία ενός βαλκανικού λαού», στις σελίδες 119 και 120, ο Τ. J. Winifrith λέει: «Αλλού υπάρχει μια περαιτέρω πηγή σύγχυσης με την ογκώδη μετανάστευση Αλβανών στην Ελλάδα.»
Στην αφήγηση της ιστορίας των Βλάχων, ο Τ. J. Winifrith μας δίνει σημαντικές ενδείξεις ως προς την αληθινή ταυτότητα των σύγχρονων Ελλήνων. Στις ημέρες όταν διαμορφωνόταν η σύγχρονη Ελλάδα σε ένα έθνος, οι Βλάχοι, ένας Λατινόφωνος λαός, και οι Αλβανοί ήταν οι πρωταρχικές πηγές της πρώτης ύλης για τη «παραγωγή» των σύγχρονων Ελλήνων.
Στο “Popular Science Monthly” του J. McKeen Cattell, που δημοσιεύτικε το 1915 στις σελίδες 41 και 42 διαβάζουμε: «Το μεγαλύτερη μέρος της παλαιάς ελληνικής φυλής έχει εξοντωθεί, και η χώρα κατοικείται τώρα από άτομα σλαβονικής καταγωγής. Πράγματι υπάρχει ένα ισχυρό έδαφος για τη δήλωση ότι υπήρξε περισσότερο ελληνικό ηρωικό αίμα στον τουρκικό στρατό του Edhem πασά απ' ότι στους στρατιώτες του βασιλιά Γεωργίου.»
Στο “Popular Science Monthly" του J. McKeen Cattell, που δημοσιεύτηκε το 1915 στη σελίδα 42 διαβάζουμε επίσης: «Ο σύγχρονος Έλληνας έχει ονομαστεί "Βυζαντινός Σλάβος". «Ο βασιλιάς Γεώργιος ο ίδιος και ο γιος του Κωνσταντίνος είναι απλά αλλοδαποί που τοποθετήθηκαν στον ελληνικό θρόνο για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των ξένων δυνάμεων, που είναι στην πραγματικότητα απόγονοι των φυλών που για τους αρχαίους Έλληνες ήταν μόνο βάρβαροι.»
Εδώ το “Popular Science Monthly" μας ενημερώνει ότι όχι μόνο οι αρχαίοι αποκαλούμενοι Έλληνες έχουν εξαφανιστεί και αντικατεστάθησαν από άτομα σλαβικής καταγωγής αλλά ότι ακόμη και οι ηγέτες της σύγχρονης Ελλάδας είναι αλλοδαποί.
Στη «εγκυκλοπαίδεια Britannica» που δημοσιεύεται το 1910 στη σελίδα 465 στο τμήμα για την ιστορία της Ελλάδας διαβάζουμε: «Το 1715 οι Οθωμανοί με έναν μεγάλο πειθαρχημένο στρατό τέθηκαν για την ανάκτηση του Μοριά (που μετονομάσθηκε αργότερα σε Πελοπόννησος), οι Βενετοί αφέθηκαν χωρίς υποστήριξη από τους Έλληνες. Η χερσόνησος καταλήφθηκε εκ νέου γρήγορα και με την ειρήνη του Passarowitz (1718) πάλι έγινε μια τουρκική επαρχία. Τα χάσματα που αφέθηκαν απο αυτήν την περίοδο στον ελληνικό πληθυσμό καλύφθηκαν κατά ένα μεγάλο μέρος από μια μετανάστευση από την Αλβανία.»
Πολύ συχνά μου έχουν πει διάφοροι Έλληνες να «διαβάσω την εγκυκλοπαίδεια» και να μάθω την αληθινή ιστορία της Ελλάδας. Έτσι μετά από τις συμβουλές τους ανέτρεξα στην έκδοση του 1910 της εγκυκλοπαίδειας Britannica και είδα ότι επιβεβαιώνει την ιστορία ότι ο σύγχρονος ελληνικός πληθυσμός στις αρχές του 19ου αιώνα ήταν αλβανικός. Μας λέει επίσης ότι η παλαιά Ελλάδα, περισσότερο γνωστή ως Μοριάς, μια σλαβική λέξη για τη «Θάλασσα», είχε καταληφθεί από τους Βενετούς.
«Στην Ελλάδα των Ελλήνων» της Lucy Μ. J. Garnett στη σελίδα 32 διαβάζουμε: «Οι αθηναίες γυναίκες δεν είναι ούτε όμορφες ούτε καλοφτιαγμένες: δεν έχουν ούτε τη φυσιογνωμία των γαλλίδων γυναικών, ούτε την πλήρη ομορφιά των ρωμαίων κυριών, ούτε την λευκή χλωμή λεπτότητα των τούρκων γυναικών - δεν βλέπει κάποιος τίποτα στην πόλη παρά τα άσχημα πλάσματα με τις ευρείες μύτες, τα πλατιά πόδια και τις κακοσχηματισμένες μέσες. Είναι επειδή η Αθήνα, πριν είκοσι πέντε χρόνια, ήταν μόνο ένα αλβανικό χωριό. Οι Αλβανοί διαμόρφωσαν και ακόμα διαμορφώνουν, σχεδόν όλο το πληθυσμό της Αττικής και μέσα σε τρεις λίγκες απόσταση από την πρωτεύουσα, βρίσκονται χωριά όπου τα ελληνικά γίνονται κατανοητά μετά βίας. Η Αθήνα κατοικήθηκε γρήγορα με άτομα όλων των ειδών και εθνών και αυτό εξηγεί την ασχήμια του αθηναϊκού τύπου.»
Εδώ η Lucy Μ. J. Garnett τα βγάζει όλα και δεν μας κρύβει καμία λεπτομέρεια. Η Αθήνα, στην ταπεινή αρχή της σύγχρονης Ελλάδας, η έδρα του σύγχρονου και αρχαίου ελληνισμού, η κορυφή της ελληνικής υπερηφάνειας και της δόξας, το 19ο αιώνα δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα «αλβανικό χωριό».
Αλβανοί, Βλάχοι, Σλάβοι; Πού είναι οι αποκαλούμενοι Έλληνες, απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, κληρονόμοι της αρχαίας Ελληνικής και της μακεδονικής κληρονομιάς; Δεν πρέπει να κοιτάξουμε πάρα πολύ μακριά ή να γρατσουνίσουμε πάρα πολύ βαθιά την επιφάνεια για να βρούμε τις παρατυπίες για την ελληνική ταυτότητα. Ακόμη και με τα πενιχρά στοιχεία που παρουσιάζονται από μόνο έξι πηγές μπορούμε να δούμε ότι η ταυτότητα των σύγχρονων ελληνικών δεν είναι ότι φαίνεται. Έτσι, πώς τολμήσανε αυτοί [σύγχρονοι Έλληνες] να αμφισβητήσουν τη μακεδονική ταυτότητά μας όταν η [σύγχρονη ελληνική] ταυτότητά τους είναι τεχνητή, στην καλύτερη περίπτωση;
Αγαπητοί Μακεδόνες, μην δίνετε καμία σημασία στους ισχυρισμούς των σύγχρονων ελλήνων επειδή οι σύγχρονοι Έλληνες δεν είναι πραγματικά αυτοί που λένε ότι είναι. Οι σύγχρονοι Έλληνες δεν είναι οι απόγονοι των αποκαλούμενων αρχαίων Ελλήνων, όπως απεικονίζονται ότι είναι. Οι αποκαλούμενοι αρχαίοι Έλληνες μπορεί να ήταν αυτοί που στον κόσμος ειπώθηκε ότι ήταν, το οποίο πρόκειται ακόμα να αποδειχθεί, αλλά εξαφανίστηκαν προ πολλού. Μπορώ να σας πω με πολλή βεβαιότητα ότι οι σύγχρονοι Έλληνες δεν είναι οι απόγονοί τους. Οι σύγχρονοι Έλληνες δεν είναι τίποτα περισσότερο από τους απατεώνες και τους σφετεριστές της αρχαίας κληρονομιάς των πόλεων κρατών. Το μόνο πράγμα που έχουν από κοινού με τους αρχαίους είναι ότι έτυχε να ζήσουν στα ίδια εδάφη.
Αγαπητοί Μακεδόνες «δεν διαπραγματευόμαστε» το ιερό βιβλικό όνομά μας, τα σύμβολά μας και τη μακεδονική ιστορική κληρονομιά μας με αυτούς τους σφετεριστές και τσαρλατάνους.
Δεν θα έπρεπε να προσφύγουμε σε αυτό, εάν η Ελλάδα έκανε το σωστό πράγμα και αναγνώριζε το μακεδονικό λαό ως Μακεδόνες και τους παρείχε τα ανθρώπινα δικαιώματά τους όπως ορίζονται από το διεθνές δίκαιο. Αλλά όχι, έπρεπε να προχωρήσουμε σε αυτόν το σκληρό τρόπο με το να βγάλουμε στην επιφάνεια το άσχημο ελληνικό παρελθόν! Δεν είναι ποτέ πάρα πολύ αργά, παρ΄ όλα αυτά, για την Ελλάδα να κάνει το σωστό πράγμα! Για εκείνους που δεν είναι ακόμα πεπεισμένοι ότι η ταυτότητα των σύγχρονων ελλήνων είναι μια τεχνητή δημιουργία, παρακαλώ συνεχίστε να διαβάζετε αυτήν την σειρά άρθρων.
Σημείωση συντάκτη: Αγαπητοί Μακεδόνες, ένας τρόπος για να υπερασπιστούμε από την ελληνική επίθεση και να κερδίσουμε πίσω την ταυτότητα και την αξιοπρέπειά μας είναι να παλέψουμε στο χαμηλό επίπεδο στο οποίο οι Έλληνες μας έχουν κατεβάσει: αυτός ο τρόπος είναι να επιτεθούμε στην ταυτότητά τους όπως αυτοί έχουν επιτεθεί στη δική μας. Δεν χρειάζεται να αποδείξουμε τίποτα σε αυτούς παρά μόνο να εκθέσουμε την αληθινά τεχνητή ταυτότητα που έχουν και να αποκαλύψουμε το σχέδιό τους για να μας εξαφανίσουν προκειμένου να σφετεριστούν την μακεδονική κληρονομιά μας.
Σύμφωνα με την επίσημη θέση της Ελλάδας η Μακεδονία, ιδιαίτερα η Δημοκρατία της Μακεδονίας, καταλήφθηκε από τους Σλάβους που ήρθαν στη Μακεδονία κατά τη διάρκεια του 6ου αιώνα μ.Χ. Αυτή η αξίωση που ούτε δικαιολογημένη ούτε αποδεδειγμένη είναι, χρησιμοποιείται από την Ελλάδα για να αρνείται τη μακεδονική ταυτότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματά τους στο μακεδονικό λαό. Με αυτό η Ελλάδα παραβιάζει τους διεθνής κανόνες και πρότυπα, ιδιαίτερα στο σεβασμό της ελευθερία του αυτοπροσδιορισμού των Μακεδόνων.
Εάν οι Μακεδόνες είναι «Σλάβοι» όπως αξιώνουν οι Έλληνες, τότε ποιοι είναι οι Έλληνες, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπ' όψη ότι και οι δύο λαοί υπήρξαν δίπλα-δίπλα ως γείτονες χωρίς σύνορα για πάνω από 2.000 χρόνια;
Πώς η ταυτότητα των σύγχρονων ελληνικών θα υπερτερήσει στη σύγχρονη μακεδονική ταυτότητα εάν αυτές τοποθετηθούν δίπλα-δίπλα; Πριν απαντήσουμε στις ανωτέρω ερωτήσεις ας εξετάσουμε το «ποιοι είναι οι σύγχρονοι Έλληνες;»
Ο Edward Blaquiere Esq. συγγραφέας του βιβλίου «Η ελληνική επανάσταση: Η αρχή και η πρόοδός της» στη σελίδα 21 λέει: «Μεταξύ των πολυάριθμων νησιών του Αιγαίου, προκύπτουν διάφοροι άγονοι βράχοι, μερικοί από τους οποίους είναι εντούτοις προικισμένοι από τη φύση με μικρά και άνετα λιμάνια. Από αυτούς είναι οι Hydra, Spezzia και Ipsara, τα δύο πρώτα κοντά στην ανατολική ακτή της Πελοποννήσου, και το άλλο όχι μακριά από τη Scio, στην ασιατική ακτή. Η τυραννία και η ανάγκη είχε οδηγήσει μερικές οικογένειες, των οποίων η καταγωγή ήταν αλβανική, όπως και αυτή σχεδόν όλων των αγροτών που κατοικούν στην κύρια Ελλάδα, να βρουν καταφύγιο στους έρημους βράχους, όπου έχτισαν τα χωριά, και επιδίωξαν μια αβέβαιη επιβίωση με την αλιεία.»
Αυτό που ο Edward Blaquiere προσπαθεί να μας πει σε ότι αφορά την προέλευση των σύγχρονων Ελλήνων, «των οποίων η προέλευση όπως και αυτή σχεδόν όλων των αγροτών, οι οποίοι κατοικούσαν στην κύρια Ελλάδα, ήταν αλβανική». Σύμφωνα με τις λέξεις του Edward Blaquiere σχεδόν όλοι οι αγρότες που κατοικούσαν στη «κύρια» Ελλάδα ήταν Αλβανοί!
Ο William ST Clair συγγραφέας του βιβλίου «Εκείνη η Ελλάδα μπορεί ακόμα να είναι ελεύθερη» στη σελίδα 9 λέει: «Οι Ρωμαίο - καθολικοί Έλληνες, που έζησαν στα νησιά που ήταν κάτω από την διοίκηση των Βενετών ή Γενουατών, θεωρούσαν εαυτούς ως χωριστή κοινότητα. Οι Αλβανοί στην Ύδρα και στις Σπέτσες, πολλοί από τους οποίους δεν μπορούσαν καν να μιλήσουν τα ελληνικά, θεωρούσαν εαυτούς Έλληνες λόγο της υπακοής τους στην Ορθόδοξη Εκκλησία.»
Ο William ST Clair λέει «οι Αλβανοί στην Ύδρα και στις Σπέτσες θεωρούσαν τους εαυτούς τους Έλληνες» που υπονοούν ότι οι σύγχρονοι Έλληνες που ζουν σε Ύδρα και Σπέτσες έχουν αλβανική καταγωγή.
Ο Κωνσταντίνος Παπαριγόπουλος στην «Ιστορία του ελληνικού έθνους» στη σελίδα 73 λέει: «Η έννοια του κράτους "Ελληνικο" όπως διαμορφωθηκε στη δυτική Ευρώπη προϋπέθετε ότι αυτό επρεπε να είναι ο κληρονόμος του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Δεδομένου ότι κατελάμβανε το ίδιο έδαφος και αυτό το έδαφος είχε ελευθερωθεί μετά από την εξέγερση των χριστιανικών πληθυσμών που υποστήριζαν ότι είναι οι απόγονοί του, έπρεπε – υποτίθεται- να μοιράζονται τον ίδιο πολιτισμό και την ίδια γλώσσα με τους αρχαίους προγόνους του. Πράγματι, το πρόσφατα γεννημένο "Ελληνικό" κράτος βάσισε αρχικά τη νομιμότητά του σε αυτήν την κληρονομιά. Εντούτοις, έπρεπε να αναλάβει μια δύσκολη προσπάθεια να πειστεί η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη σχετικά με την ισχύ των αξιώσεών του. Επιπλέον, ο γερμανός ιστορικός Jacob Philip Fallmerayer υποστήριξε ότι οι αρχαίοι Έλληνες είχαν εκμηδενιστεί κατά τη διάρκεια των σλαβικών εισβολών στα ελληνικά εδάφη και την δημιουργία νέων εποικισμών τον έβδομο αιώνα μ.Χ. Έχοντας αυτό υπ' όψη, οι αποκαλούμενοι νέο-Έλληνες δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα μίγμα σλαβικών και αλβανικών πληθυσμών.»
Εδώ πάλι έχουμε τις αναφορές ότι ο σύγχρονος Έλληνας ή ο νέο-ελληνικός πληθυσμός που ζει στην περιοχή της Πελοποννήσου σήμερα ήταν κάποτε ένα μίγμα Σλάβων και Αλβανών.
Ειρωνικά και παρά τις ρυθμίσεις των συνόρων στον 20ο αιώνα, οι σύγχρονοι Έλληνες σήμερα δεν διστάζουν να αποκαλούν τους βόρειους γείτονές τους «Σλάβους» αλλά σθεναρά απορρίπτουν τα επιχειρήματα του Jacob Philip Fallmerayer που υπονοούν ότι αυτοί είναι επίσης απόγονοι των Σλάβων.
Στο βιβλίο «Οι Βλάχοι: Η ιστορία ενός βαλκανικού λαού», στις σελίδες 124 και 125, ο Τ. J. Winifrith λέει: «Υπάρχουν δύο άλλες δυσκολίες που οφείλονται στην τουρκική περίοδο. Στην επισήμανση των κυκλοφοριών των εμπορευμάτων και των ατόμων στη βαλκανική χερσόνησο όπου είναι εξαιρετικά δύσκολο να διαφοροποιηθούν οι διάφορες σχετικές φυλές. Οι δυτικοί ταξιδιώτες ήξεραν λίγα, οι τουρκικές αρχές αδιαφορούσαν. Ακόμη και οι ίδιοι πολύγλωσσοι Βλάχοι ούτε ήξεραν ούτε νοιάζονταν πολύ και μέχρι την άνοδο της εθνικής συνείδησης στο τέλος του δέκατου όγδοου αιώνα ήταν πιθανώς ευχαριστημένοι από την ετικέτα του Έλληνα, που ήταν αρκετά καλή για τους ξένους παρατηρητές.»
Στο βιβλίο «Οι Βλάχοι: Η ιστορία ενός βαλκανικού λαού», στη σελίδα 139, ο Τ. J. Winifrith λέει: «Ένας από τους πρώτους και καλύτερους πρωθυπουργούς της Ελλάδας ήταν Ιωάννης Κολέττης, ένα Βλάχος που ντυνόταν όπως ένας Τούρκος και που υπήρξε παθολόγος στην Αυλή του Ali πασά.»
Μιλώντας για τις μεταναστεύσεις του 19ου αιώνα στα Βαλκάνια, στο βιβλίο «Οι Βλάχοι: Η ιστορία ενός βαλκανικού λαού», στις σελίδες 119 και 120, ο Τ. J. Winifrith λέει: «Αλλού υπάρχει μια περαιτέρω πηγή σύγχυσης με την ογκώδη μετανάστευση Αλβανών στην Ελλάδα.»
Στην αφήγηση της ιστορίας των Βλάχων, ο Τ. J. Winifrith μας δίνει σημαντικές ενδείξεις ως προς την αληθινή ταυτότητα των σύγχρονων Ελλήνων. Στις ημέρες όταν διαμορφωνόταν η σύγχρονη Ελλάδα σε ένα έθνος, οι Βλάχοι, ένας Λατινόφωνος λαός, και οι Αλβανοί ήταν οι πρωταρχικές πηγές της πρώτης ύλης για τη «παραγωγή» των σύγχρονων Ελλήνων.
Στο “Popular Science Monthly” του J. McKeen Cattell, που δημοσιεύτικε το 1915 στις σελίδες 41 και 42 διαβάζουμε: «Το μεγαλύτερη μέρος της παλαιάς ελληνικής φυλής έχει εξοντωθεί, και η χώρα κατοικείται τώρα από άτομα σλαβονικής καταγωγής. Πράγματι υπάρχει ένα ισχυρό έδαφος για τη δήλωση ότι υπήρξε περισσότερο ελληνικό ηρωικό αίμα στον τουρκικό στρατό του Edhem πασά απ' ότι στους στρατιώτες του βασιλιά Γεωργίου.»
Στο “Popular Science Monthly" του J. McKeen Cattell, που δημοσιεύτηκε το 1915 στη σελίδα 42 διαβάζουμε επίσης: «Ο σύγχρονος Έλληνας έχει ονομαστεί "Βυζαντινός Σλάβος". «Ο βασιλιάς Γεώργιος ο ίδιος και ο γιος του Κωνσταντίνος είναι απλά αλλοδαποί που τοποθετήθηκαν στον ελληνικό θρόνο για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των ξένων δυνάμεων, που είναι στην πραγματικότητα απόγονοι των φυλών που για τους αρχαίους Έλληνες ήταν μόνο βάρβαροι.»
Εδώ το “Popular Science Monthly" μας ενημερώνει ότι όχι μόνο οι αρχαίοι αποκαλούμενοι Έλληνες έχουν εξαφανιστεί και αντικατεστάθησαν από άτομα σλαβικής καταγωγής αλλά ότι ακόμη και οι ηγέτες της σύγχρονης Ελλάδας είναι αλλοδαποί.
Στη «εγκυκλοπαίδεια Britannica» που δημοσιεύεται το 1910 στη σελίδα 465 στο τμήμα για την ιστορία της Ελλάδας διαβάζουμε: «Το 1715 οι Οθωμανοί με έναν μεγάλο πειθαρχημένο στρατό τέθηκαν για την ανάκτηση του Μοριά (που μετονομάσθηκε αργότερα σε Πελοπόννησος), οι Βενετοί αφέθηκαν χωρίς υποστήριξη από τους Έλληνες. Η χερσόνησος καταλήφθηκε εκ νέου γρήγορα και με την ειρήνη του Passarowitz (1718) πάλι έγινε μια τουρκική επαρχία. Τα χάσματα που αφέθηκαν απο αυτήν την περίοδο στον ελληνικό πληθυσμό καλύφθηκαν κατά ένα μεγάλο μέρος από μια μετανάστευση από την Αλβανία.»
Πολύ συχνά μου έχουν πει διάφοροι Έλληνες να «διαβάσω την εγκυκλοπαίδεια» και να μάθω την αληθινή ιστορία της Ελλάδας. Έτσι μετά από τις συμβουλές τους ανέτρεξα στην έκδοση του 1910 της εγκυκλοπαίδειας Britannica και είδα ότι επιβεβαιώνει την ιστορία ότι ο σύγχρονος ελληνικός πληθυσμός στις αρχές του 19ου αιώνα ήταν αλβανικός. Μας λέει επίσης ότι η παλαιά Ελλάδα, περισσότερο γνωστή ως Μοριάς, μια σλαβική λέξη για τη «Θάλασσα», είχε καταληφθεί από τους Βενετούς.
«Στην Ελλάδα των Ελλήνων» της Lucy Μ. J. Garnett στη σελίδα 32 διαβάζουμε: «Οι αθηναίες γυναίκες δεν είναι ούτε όμορφες ούτε καλοφτιαγμένες: δεν έχουν ούτε τη φυσιογνωμία των γαλλίδων γυναικών, ούτε την πλήρη ομορφιά των ρωμαίων κυριών, ούτε την λευκή χλωμή λεπτότητα των τούρκων γυναικών - δεν βλέπει κάποιος τίποτα στην πόλη παρά τα άσχημα πλάσματα με τις ευρείες μύτες, τα πλατιά πόδια και τις κακοσχηματισμένες μέσες. Είναι επειδή η Αθήνα, πριν είκοσι πέντε χρόνια, ήταν μόνο ένα αλβανικό χωριό. Οι Αλβανοί διαμόρφωσαν και ακόμα διαμορφώνουν, σχεδόν όλο το πληθυσμό της Αττικής και μέσα σε τρεις λίγκες απόσταση από την πρωτεύουσα, βρίσκονται χωριά όπου τα ελληνικά γίνονται κατανοητά μετά βίας. Η Αθήνα κατοικήθηκε γρήγορα με άτομα όλων των ειδών και εθνών και αυτό εξηγεί την ασχήμια του αθηναϊκού τύπου.»
Εδώ η Lucy Μ. J. Garnett τα βγάζει όλα και δεν μας κρύβει καμία λεπτομέρεια. Η Αθήνα, στην ταπεινή αρχή της σύγχρονης Ελλάδας, η έδρα του σύγχρονου και αρχαίου ελληνισμού, η κορυφή της ελληνικής υπερηφάνειας και της δόξας, το 19ο αιώνα δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα «αλβανικό χωριό».
Αλβανοί, Βλάχοι, Σλάβοι; Πού είναι οι αποκαλούμενοι Έλληνες, απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, κληρονόμοι της αρχαίας Ελληνικής και της μακεδονικής κληρονομιάς; Δεν πρέπει να κοιτάξουμε πάρα πολύ μακριά ή να γρατσουνίσουμε πάρα πολύ βαθιά την επιφάνεια για να βρούμε τις παρατυπίες για την ελληνική ταυτότητα. Ακόμη και με τα πενιχρά στοιχεία που παρουσιάζονται από μόνο έξι πηγές μπορούμε να δούμε ότι η ταυτότητα των σύγχρονων ελληνικών δεν είναι ότι φαίνεται. Έτσι, πώς τολμήσανε αυτοί [σύγχρονοι Έλληνες] να αμφισβητήσουν τη μακεδονική ταυτότητά μας όταν η [σύγχρονη ελληνική] ταυτότητά τους είναι τεχνητή, στην καλύτερη περίπτωση;
Αγαπητοί Μακεδόνες, μην δίνετε καμία σημασία στους ισχυρισμούς των σύγχρονων ελλήνων επειδή οι σύγχρονοι Έλληνες δεν είναι πραγματικά αυτοί που λένε ότι είναι. Οι σύγχρονοι Έλληνες δεν είναι οι απόγονοι των αποκαλούμενων αρχαίων Ελλήνων, όπως απεικονίζονται ότι είναι. Οι αποκαλούμενοι αρχαίοι Έλληνες μπορεί να ήταν αυτοί που στον κόσμος ειπώθηκε ότι ήταν, το οποίο πρόκειται ακόμα να αποδειχθεί, αλλά εξαφανίστηκαν προ πολλού. Μπορώ να σας πω με πολλή βεβαιότητα ότι οι σύγχρονοι Έλληνες δεν είναι οι απόγονοί τους. Οι σύγχρονοι Έλληνες δεν είναι τίποτα περισσότερο από τους απατεώνες και τους σφετεριστές της αρχαίας κληρονομιάς των πόλεων κρατών. Το μόνο πράγμα που έχουν από κοινού με τους αρχαίους είναι ότι έτυχε να ζήσουν στα ίδια εδάφη.
Αγαπητοί Μακεδόνες «δεν διαπραγματευόμαστε» το ιερό βιβλικό όνομά μας, τα σύμβολά μας και τη μακεδονική ιστορική κληρονομιά μας με αυτούς τους σφετεριστές και τσαρλατάνους.
Δεν θα έπρεπε να προσφύγουμε σε αυτό, εάν η Ελλάδα έκανε το σωστό πράγμα και αναγνώριζε το μακεδονικό λαό ως Μακεδόνες και τους παρείχε τα ανθρώπινα δικαιώματά τους όπως ορίζονται από το διεθνές δίκαιο. Αλλά όχι, έπρεπε να προχωρήσουμε σε αυτόν το σκληρό τρόπο με το να βγάλουμε στην επιφάνεια το άσχημο ελληνικό παρελθόν! Δεν είναι ποτέ πάρα πολύ αργά, παρ΄ όλα αυτά, για την Ελλάδα να κάνει το σωστό πράγμα! Για εκείνους που δεν είναι ακόμα πεπεισμένοι ότι η ταυτότητα των σύγχρονων ελλήνων είναι μια τεχνητή δημιουργία, παρακαλώ συνεχίστε να διαβάζετε αυτήν την σειρά άρθρων.
Σημείωση συντάκτη: Αγαπητοί Μακεδόνες, ένας τρόπος για να υπερασπιστούμε από την ελληνική επίθεση και να κερδίσουμε πίσω την ταυτότητα και την αξιοπρέπειά μας είναι να παλέψουμε στο χαμηλό επίπεδο στο οποίο οι Έλληνες μας έχουν κατεβάσει: αυτός ο τρόπος είναι να επιτεθούμε στην ταυτότητά τους όπως αυτοί έχουν επιτεθεί στη δική μας. Δεν χρειάζεται να αποδείξουμε τίποτα σε αυτούς παρά μόνο να εκθέσουμε την αληθινά τεχνητή ταυτότητα που έχουν και να αποκαλύψουμε το σχέδιό τους για να μας εξαφανίσουν προκειμένου να σφετεριστούν την μακεδονική κληρονομιά μας.
ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ
"From Wikipedia, the free encyclopedia...Bulgarians are said to have descended from three main ethnic groups which mixed on the Balkans during the 6th - 10th century. The first one being the local tribes - the Thracians, the second one - the Slavs, who gave their language to the modern ethnic Bulgarians and the third - the Bulgars, from whom the ethnonym and the statehood were inherited.The Bulgars were a seminomadic people of obscure ethnicity, who during the 2nd century migrated from Central Asia into the North Caucasian steppe. Between 377 and 453 they took part in the Hunic raids on Central and Western Europe. After Attila's death in 453, and the subsequent disintegration of the Hunnish empire, the Bulgar tribes dispersed mostly to the eastern and southeastern parts of Europe. In the late 7th century, some Bulgar tribes, led by Asparukh and others, led by Kouber, permanently settled in the Balkans, joining the southern Slavic tribes[5]. Together, the two peoples formed the First Bulgarian Empire in 680-681".
Στο παραπάνω βίντεο και κείμενο παρουσιάζεται (στα αγγλικά) η ιστορία των Βουλγάρων και των Βουλγάρων Ηγεμόνων, πως και ποτε κατέβηκαν στα Βαλκάνια και συναντήθηκαν (ειρηνικά;) με τους αρχαίους Θράκες (;;;) και τους Νοτιοσλάβους (όχι Μακεδόνες;;;) και όλοι μαζί δημιούργησαν (εν συναινέσει;) το πρώτο βουλγαρικό Κράτος.
Επειδή πολλοί Έλληνες πιστεύουν την βουλγαρική προπαγάνδα ότι οι Μακεδόνες είναι στην ουσία Βούλγαροι, πως είναι δυνατόν κάποιοι που ήρθαν σαν κατακτητές σε έναν τόπο, από πολύ μακριά, να θεωρούν ότι ο λαός που ζούσε στα κατακτημένα από αυτούς εδάφη να έχει την ίδια ακριβώς εθνότητα με τους κατακτητές, τι στιγμή που οι ίδιοι οι Βούλγαροι παραδέχονται ότι βρήκαν "σλάβους" στην περιοχή αυτή;
Όπως οι Βούλγαροι γνωρίζουν την ιστορία τους και πως βρέθηκαν στα Βαλκάνια, το ίδιο ξέρουμε εμείς οι Μακεδόνες την ιστορία μας και ότι δεν έχουμε κάποια άλλη χώρα καταγωγής παρά την Μακεδονία.
Τα ιστορικά ψέματα είναι κοινό χαρακτηριστικό στους κατακτητές.
Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2009
Όαση εν τη (νεοελληνική) ερήμω...
«Στρακαστρούκες» και «προκλήσεις»
Του Πάσχου Μανδραβέλη
Είναι φρικτά όσα διαδραματίζονται στη Γάζα και στο αίμα δεν χωράει συμψηφισμός. Οχι μόνο στον αριθμό των νεκρών, αλλά κι εξαιτίας της διαφορετικής θέσης που έχουν οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές. Το Ισραήλ είναι μια δυτική δημοκρατία, η οποία έχει κατ’ ουσία να αντιμετωπίσει ένα ιδιότυπο πρόβλημα τρομοκρατίας. Οι ρουκέτες που εκτοξεύουν οι «τρελοί του Θεού» τρομοκρατούν, και παρά το γεγονός ότι είναι μικρής ισχύος δημιουργούν ανασφάλεια στον πληθυσμό. Δεν είναι μικρό πράγμα να περπατάς στον δρόμο και ξαφνικά να σκάει δίπλα σου μια ρουκέτα και φυσικά δεν είναι ευχάριστο να ζεις υπό το καθεστώς της διαρκούς απειλής. Εστω κι από ρουκέτες μικρής ισχύος.
Ομως το Ισραήλ είναι δημοκρατία και από τις δημοκρατίες μάθαμε να ζητάμε αυτοσυγκράτηση. Ακόμη και όταν απειλούνται ή δέχονται επίθεση. Οχι για ηθικούς λόγους, αλλά για πολύ πρακτικούς. Διδαχθήκαμε από την ιστορία ότι η βία δεν λύνει προβλήματα, αλλά τα διογκώνει. Και επειδή οι δημοκρατικές χώρες έχουν ένα επίπεδο μεγαλύτερης ωριμότητας, απ’ όσο ο κατσαπλιάδες της Χαμάς, περιμένουμε από τις δημοκρατίες να κάνουν τη δύσκολη δουλειά. Πρέπει να βρίσκουν ευφάνταστους τρόπους για να τερματιστεί η βία. Φταίνε, δεν φταίνε. Περιμένουμε από οργανωμένες χώρες να λειτουργούν όπως οι αστυνομικοί στις οργανωμένες κοινωνίες. Να αμύνονται, αλλά χωρίς υπερβολική βία. Να επιβάλλουν το νόμιμο, όχι όμως με μέτρα που πλήττουν δικαίους και αδίκους, αμάχους και παρανόμους. Δεν είναι εύκολη δουλειά, όπως και η δουλειά των αστυνομικών δεν είναι εύκολη. Ομως, από οργανωμένα κράτη και σε οργανωμένες κοινωνίες περιμένουμε να γίνουν τα αδύνατα, δυνατά. Να γίνουν όλα εκείνα τα βήματα που θα σπάσουν τον κύκλο της βίας.
Στην Ελλάδα, βέβαια, έχουμε ένα περίεργο τρόπο θεώρησης του Μεσανατολικού. Το θυμόμαστε μόνο σαν κινηθεί το Ισραήλ. Το άλλο παράδοξο είναι ότι αυτοί που μπήγουν τις γοερότερες κραυγές για τη σκληρή πολιτική του Ισραήλ είναι οι κήρυκες της σκληρής πολιτικής απέναντι στον «Δαβίδ» της δικής μας διαμάχης, απέναντι στην ακατονόμαστη βόρειο γείτονά μας. Εκείνοι που θρηνούν για τον αποκλεισμό της Γάζας ήταν οι πιο ένθερμοι χειροκροτητές του ελληνικού εμπάργκο κατά της «Φυρομίας».
Εντάξει! Καταλαβαίνουμε πως είναι διαφορετικό να σου ρίχνουν ρουκέτες στο κεφάλι και διαφορετικό να σου πετούν προσβολές του στυλ «εμείς είμαστε απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων», αλλά υπάρχει μια συνομοταξία αριστερών που θυμούνται τον διεθνισμό μόνο σε ό,τι αφορά τους συμμάχους των ΗΠΑ. Το άλλο παράδοξο είναι ότι από τη μια ελεεινολογούν το Ισραήλ, τη σκληρή πολιτική του, και από την άλλη εκφράζουν τον ανυπόκριτο θαυμασμό τους: «Θα επέτρεπε ποτέ το Ισραήλ να γίνει αυτό;» Υποβαθμίζουν την απειλή της Χαμάς, με εκφράσεις του στυλ «εκτόξευσαν λίγες ρουκετούλες» (sic), ή «αμόλησαν μερικές στρακαστρούκες», αλλά θεωρούν μέγιστη πρόκληση το να ονομαστεί ένα γήπεδο «Βασιλέας Φίλιππος ο Β΄».
Ευτυχώς δεν θα μάθουμε ποτέ, αλλά θα είχε ενδιαφέρον να ξέραμε τι θα ζητούσαν από την ελληνική κυβέρνηση, αν ο δικός μας γείτονας αντί για «προκλήσεις», εκτόξευε σε τακτά χρονικά διαστήματα μερικές πραγματικές «ρουκετούλες» σε μια ακτίνα μέχρι τη Λάρισα.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 8.1.2009
Του Πάσχου Μανδραβέλη
Είναι φρικτά όσα διαδραματίζονται στη Γάζα και στο αίμα δεν χωράει συμψηφισμός. Οχι μόνο στον αριθμό των νεκρών, αλλά κι εξαιτίας της διαφορετικής θέσης που έχουν οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές. Το Ισραήλ είναι μια δυτική δημοκρατία, η οποία έχει κατ’ ουσία να αντιμετωπίσει ένα ιδιότυπο πρόβλημα τρομοκρατίας. Οι ρουκέτες που εκτοξεύουν οι «τρελοί του Θεού» τρομοκρατούν, και παρά το γεγονός ότι είναι μικρής ισχύος δημιουργούν ανασφάλεια στον πληθυσμό. Δεν είναι μικρό πράγμα να περπατάς στον δρόμο και ξαφνικά να σκάει δίπλα σου μια ρουκέτα και φυσικά δεν είναι ευχάριστο να ζεις υπό το καθεστώς της διαρκούς απειλής. Εστω κι από ρουκέτες μικρής ισχύος.
Ομως το Ισραήλ είναι δημοκρατία και από τις δημοκρατίες μάθαμε να ζητάμε αυτοσυγκράτηση. Ακόμη και όταν απειλούνται ή δέχονται επίθεση. Οχι για ηθικούς λόγους, αλλά για πολύ πρακτικούς. Διδαχθήκαμε από την ιστορία ότι η βία δεν λύνει προβλήματα, αλλά τα διογκώνει. Και επειδή οι δημοκρατικές χώρες έχουν ένα επίπεδο μεγαλύτερης ωριμότητας, απ’ όσο ο κατσαπλιάδες της Χαμάς, περιμένουμε από τις δημοκρατίες να κάνουν τη δύσκολη δουλειά. Πρέπει να βρίσκουν ευφάνταστους τρόπους για να τερματιστεί η βία. Φταίνε, δεν φταίνε. Περιμένουμε από οργανωμένες χώρες να λειτουργούν όπως οι αστυνομικοί στις οργανωμένες κοινωνίες. Να αμύνονται, αλλά χωρίς υπερβολική βία. Να επιβάλλουν το νόμιμο, όχι όμως με μέτρα που πλήττουν δικαίους και αδίκους, αμάχους και παρανόμους. Δεν είναι εύκολη δουλειά, όπως και η δουλειά των αστυνομικών δεν είναι εύκολη. Ομως, από οργανωμένα κράτη και σε οργανωμένες κοινωνίες περιμένουμε να γίνουν τα αδύνατα, δυνατά. Να γίνουν όλα εκείνα τα βήματα που θα σπάσουν τον κύκλο της βίας.
Στην Ελλάδα, βέβαια, έχουμε ένα περίεργο τρόπο θεώρησης του Μεσανατολικού. Το θυμόμαστε μόνο σαν κινηθεί το Ισραήλ. Το άλλο παράδοξο είναι ότι αυτοί που μπήγουν τις γοερότερες κραυγές για τη σκληρή πολιτική του Ισραήλ είναι οι κήρυκες της σκληρής πολιτικής απέναντι στον «Δαβίδ» της δικής μας διαμάχης, απέναντι στην ακατονόμαστη βόρειο γείτονά μας. Εκείνοι που θρηνούν για τον αποκλεισμό της Γάζας ήταν οι πιο ένθερμοι χειροκροτητές του ελληνικού εμπάργκο κατά της «Φυρομίας».
Εντάξει! Καταλαβαίνουμε πως είναι διαφορετικό να σου ρίχνουν ρουκέτες στο κεφάλι και διαφορετικό να σου πετούν προσβολές του στυλ «εμείς είμαστε απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων», αλλά υπάρχει μια συνομοταξία αριστερών που θυμούνται τον διεθνισμό μόνο σε ό,τι αφορά τους συμμάχους των ΗΠΑ. Το άλλο παράδοξο είναι ότι από τη μια ελεεινολογούν το Ισραήλ, τη σκληρή πολιτική του, και από την άλλη εκφράζουν τον ανυπόκριτο θαυμασμό τους: «Θα επέτρεπε ποτέ το Ισραήλ να γίνει αυτό;» Υποβαθμίζουν την απειλή της Χαμάς, με εκφράσεις του στυλ «εκτόξευσαν λίγες ρουκετούλες» (sic), ή «αμόλησαν μερικές στρακαστρούκες», αλλά θεωρούν μέγιστη πρόκληση το να ονομαστεί ένα γήπεδο «Βασιλέας Φίλιππος ο Β΄».
Ευτυχώς δεν θα μάθουμε ποτέ, αλλά θα είχε ενδιαφέρον να ξέραμε τι θα ζητούσαν από την ελληνική κυβέρνηση, αν ο δικός μας γείτονας αντί για «προκλήσεις», εκτόξευε σε τακτά χρονικά διαστήματα μερικές πραγματικές «ρουκετούλες» σε μια ακτίνα μέχρι τη Λάρισα.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 8.1.2009
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)